TemplateAfbeelding

De aarde is een machtig levend wezen met een eigen bewustzijn binnen de ruimten van het Universum. Wat op en met de aarde gebeurt, wordt bepaald door haar plaats binnen het grote kosmische uurwerk. Omdat dit uurwerk constant in beweging is, veranderen de invloeden waaraan de aardeplaneet is blootgesteld van seconde tot seconde.

dierenriem

De aarde maakt verschillende bewegingen in de ruimte. In vierentwintig uur draait zij eenmaal om haar lengte-as. Verder maakt zij een
schommelende beweging en in een jaar loopt zij eenmaal rond de zon. De zon zelf beweegt zich binnen de dierenriem en de dierenriem weer in de Melkweg. De Melkweg wentelt in het universum. De bewegingen van de aarde ver oorzaken dag en nacht en de beweging van de zon tussen de beide keerkringen zorgt voor de seizoenen. Tijdens een om loop door de twaalf tekens van de zodiak — een sterrenjaar — komen onder meer be paalde aspecten van de mens tot ontwikkeling. De wisselende invloeden van de zodiakale tekens en die van grotere stralingsvelden buiten de zodiak veroorzaken fundamentele wijzigingen in het aardse bestel. In de astrologie gaat men ervan uit dat er omstreeks 9.000 voor Christus een keerpunt was. Naast het biologisch bewustzijn ontwikkelde zich van toen af een innerlijk leven dat echter nog van buitenaf werd bestuurd. Het doel van de mens werd steeds nader gebracht en geactiveerd in de etherische en astrale gebieden van de aarde en de mens. Mensen die dit verheven doel konden waarnemen, als gevolg van een herinnering aan hun oorspronkelijke levensstaat, vormden een priesterschap die de medemens bewust moest maken van zijn doel op aarde. Naast de oude natuurreligies openbaar den zich nu stromingen van universele wijsheid. Of vermengingen van beide. Er kwam een scheiding tussen de Mysteriën (bestemd voor de ingewijde priesters) en de uiterlijke rituelen en ceremoniën (bestemd voor het
volk). Met het binnengaan in het sterrenbeeld Ram begon de periode die wel wordt aangeduid als het Arische tijdvak. Die tijdsspanne omvat ook de tekens Vissen en Waterman. Er zijn dus eigenlijk drie fasen: een nieuwe impuls, de openbaring van de krachtlijnstructuur en de invulling daarvan. Dat wil zeggen: de oogst. De mens wordt zich gedurende die periode geleidelijk aan bewust dat hogere machten zijn leven bepalen. Religieuze beleving stond in die periode in het licht van beloning en vergelding, zoals bijvoorbeeld ver woord in het Oude Testament. De mens ervoer zijn geestelijk beleven over het al gemeen nog ver buiten en boven zich. De grote wereldgodsdiensten kwamen tot ontwikkeling.

GODDELIJK PRINCIPE MOET WORDEN HERBOREN

In de mens ontstond ook het besef dat er een oerbron moest zijn waaruit al het leven en beweeg voortkomt. Toen nu het tijdperk van de Ram geleidelijk overging in dat van de Vissen, werd die nieuwe impuls met het hart van de wereld en met het hart van de mens verbonden: de Christuskracht werd in de wereld geboren. Dat wil zeggen dat de universele Christuskracht toen met de mens, en in eerste instantie met een mens, werd verbonden. In het Johannes-evangelie staat geschreven: ≪ In het Woord was het leven, en in het leven was het Licht der mensen, en het Licht scheen in de duisternis, en de duisternis heeft het niet begrepen ≫ . De Christuskracht manifesteerde zich niet als een nieuwe autoriteit van buitenaf, maar wees de mens op het Godsrijk dat binnen in hem is. Nader dan handen en voeten. De goddelijke wet die in het hart van de mens geschreven staat. Dat is het overblijfsel van de oorspronkelijke mens, het geestelijke concept van het allereerste uur dat in de mens nog volledig intact aanwezig is. Dat principe nu moet worden herboren, het moet zich weer openbaren naar ziel en geest. Het teken Vissen heeft ook betrekking op ontvankelijkheid en op het vermogen tot openbaring. Dit teken bevordert de neiging tot onthechting, tot onzelfzuchtigheid, verbeeldingskracht en een hang naar het verborgene. Maar ook het streven naar een hoog en edel doel. Daarnaast uit het zich in wisselvalligheid en onbestendigheid. De beide vissen in het teken verbeelden de twee bewegingen in de mens die het gevolg zijn van de Christus-aanraking: een innerlijke en een uiterlijke, een directe en een indirecte. Rond het begin van de christelijke jaartelling leefden er reeds mensen die voldoende ervaringen uit de voorgaande perioden in zich meedroegen om dit nieuwe principe te kunnen ontvangen. Zij herkenden het, reageerden erop en kwamen door innerlijke waarneming tot innerlijk aanschouwen. Zij bevonden zich in de stromen van goddelijke wijsheid en kracht die wel worden aangeduid als Gnosis. Maar een groot deel van de aardebewoners in die dagen had dat punt nog niet bereikt en moest nog volgens de oude methoden worden geleid.

LEVEN UITDRUKKING VAN EGOCENTRISCHE GERICHTHEID

Zo waren er enerzijds mensen die de goddelijke Liefde als leidraad in hun eigen wezen volgden en vrijmaakten. Anderzijds waren er mensen die nog vasthielden aan het oude. Die eigenlijk nog niet voldoende ervaring hadden verzameld om hun eigenbelang te kunnen prijsgeven. Hun leven was nog een uitdrukking van egocentrische gerichtheid, zelfbescherming en zelfhandhaving. Hun ‘liefde’ bleef nog beperkt tot gezin, familie, werk, land en geloof. Zij werden gedreven door het recht van de sterkste. Deze mensen nu ontvingen een nieuwe impuls waardoor zij gaandeweg met de nieuwe mogelijkheden werden verbonden. Zo vulden de uiterlijke en de innerlijke ontwikkeling van de mens elkaar aan. De meest bezielde, vernieuwende denkers in de afgelopen twintig eeuwen hebben de essenties van beide ontwikkelingen steeds uitgedragen. Zo legden zij een basis voor de ontwikkeling van kwaliteiten die in de derde periode van het Arische Tijdvak, Aquarius, moet plaatsvinden. De voor ons liggende periode brengt ontstoffelijking. Dat wil niet zeggen dat de wereld om ons heen plotseling transparant zou worden. Het gaat in de eerste plaats om de openbaring van een nieuwe etherische werkzaamheid in de atmosfeer. Om een verschuiving van vibraties, om nieuwe trillingsgetallen waardoor nieuwe energie vrijkomt die doorwerkt tot in elk atoom. Dat heeft ingrijpende gevolgen voor alle levensvormen op aarde en in het zonnestelsel. Levensprocessen worden versneld, accenten worden verplaatst, uit komsten van handelingen worden sneller zichtbaar, verkeerde voorstellingen van zaken hebben een minder lange levens duur. Wat oud en vertrouwd is, wordt tot verandering en vernieuwing gestuwd, raakt daardoor in een stroomversnelling. En dat is nog maar het begin van de grote kosmische omwenteling die zich reeds heeft ingezet.

VERVUILING VAN ETHERISCHE EN ASTRALE GEBIEDEN

Bovendien gaat de mens meer en meer zien en ervaren dat de disharmonie die in de zichtbare wereld heerst, stamt uit de voor velen nu nog onzichtbare gebieden. Dat bepaalde lichamelijke gebreken of ziekten bevorderd kunnen worden of zelfs veroorzaakt kunnen worden door psychische oorzaken of door karakter is in de wetenschap een geaccepteerd feit. De tijd is echter gekomen dat de mens moet leren in zien hoe die zelfde oorzaken de disharmonie rondom hem veroorzaken, voeden en in stand houden. Angst, onbegrip, agressie, en als gevolg daarvan fanatisme, oorlog en racisme ontstaan in het denken, gevoelen en handelen van de mens. De vervuiling van de etherische en astrale gebieden is daardoor wel licht nog veel groter dan die van ons stoffelijke levensveld. Aquarius is een teken van grote beweeglijkheid. De huidige atmosfeer wordt aangetast en gereinigd. En de mens die uit die atmosfeer leeft, moet volgen. Hij wordt — vaak tegen wil en dank — in een reinigingsproces opgenomen en tegelijkertijd voor de vrucht van zijn ervaringen geplaatst. Wie werkelijk worstelt om de universele Waarheid te vinden, ontdekt dat zijn bewustzijn hem daarbij behoorlijk in de weg kan staan. Zijn bewustzijn is immers de som van al zijn aardse belevenissen — dus volledig gebonden aan de aarde en niet ingesteld op werkelijke en fundamentele levensvernieuwing. Het tracht hem steeds weer terug te voeren naar zijn egocentrische levensstaat die bij het voorbijgaande Vissentijdperk hoort. Zal hij nu ook zien dat hij zijn egocentrische gerichtheid zal moeten opgeven om de disharmonie in en om hem heen op te heffen? Zal hij zich, door het vernieuwende beginsel in zijn hart gedreven, losmaken van al die invloeden die zijn leven bepalen? Zal hij zich gaan wijden aan de nieuwe, innerlijke levenswet? Vol vreugde zal hij zich dan kunnen realiseren dat de natuurwetten en goddelijke wetten de mens drijven naar vervulling van het Godsplan. Alleen de op de materie gerichte mens schept wetten die daar tegenin gaan.

AquariusDuits

Wanneer begint het Aquariustijdperk?


Er is veel verwarring over het begin van het Aquariustijdperk. Is het al begonnen, moet het nog komen of zitten de mensen er al middenin? Het Waterman-tijdperk wordt beschouwd als een spiritueel keerpunt - voor de samenleving, maar vooral voor elk individu.
Niets is zoals het was. Mensen, de samenleving en het bewustzijn van de mensheid veranderen tegenwoordig snel. Normen en waarden lossen op, hiërarchieën en autoritaire structuren vallen ineen, schijn wordt ontmaskerd en subtiele werkelijkheden worden bewust door mensen waargenomen. Dit proces is sinds het begin van de 20e eeuw, maar vooral sinds het einde van de jaren zestig in een stroomversnelling geraakt. Esoterie schrijft deze revolutionaire veranderingen toe aan het sterrenbeeld Aquarius, de Waterman, die spirituele impulsen naar de mensheid stuurt.


Wanneer begint de tijd van de spirituele wending?


Mensen die er gevoelig voor zijn, hebben het gevoel dat er een tijd van spirituele verandering is aangebroken. Maar als je onderzoekt wanneer het Aquariustijdperk werkelijk begint of is begonnen, zul je verbazingwekkende verschillen ontdekken. De Internationale Astronomische Unie (IAU) dateert het begin op het jaar 2601, en de astrologie verklaart dat het jaar 2375 het begin is van het Aquariustijdperk. Rudolf Steiner en Jan van Rijckenborgh komen tot een andere conclusie. Terwijl Steiner 3574 noemt als het jaar van Waterman, noemt Van Rijckenborgh het 1908 - 1666 jaar eerder. Wat is er juist?


Astronomische en astrologische antwoorden


De verschillende indicaties vinden hun oorsprong in verschillende gezichtspunten van waaruit het begin van het Aquariustijdperk wordt bekeken. De IAU heeft een astronomische kijk op de dingen en baseert haar berekeningen op de projectie van de fysieke sterrenbeelden op de ecliptica. De ecliptica is het vlak van de baan van de aarde rond de zon, waarvan de denkbeeldige grens een grote cirkel vormt, de hemelevenaar. De evenaar van de aarde staat onder een hoek van 23,5 graden op de ecliptica. De twaalf tekens van de dierenriem bezetten daarom gebieden van verschillende grootte op het hemelgewelf.
De astrologen nemen daarentegen aan dat de hemelevenaar verdeeld is in twaalf gelijke delen van elk 30 graden, de astrologische dierenriem. Beide benaderingen zijn het niet met elkaar eens wat betreft de afbakening van de dierenriem en komen dus ook tot verschillende berekeningen van het begin van het Aquarius-tijdperk.


Het standpunt van astrosofie


Nogmaals, Steiner en van Rijckenborgh benaderen het Aquarius-tijdperk anders. Hoewel ze allebei een astrosofische kijk op de dingen hebben, verschillen hun data rond 1666 jaar. Om dit raadsel op te lossen, hoef je niet naar de lucht te kijken, maar naar de mensen. Wanneer begint een persoon te bestaan? Met voortplanting? Met de eerste beweging in de baarmoeder? Bij fysieke geboorte? Met de afgifte van de geboorteakte? Of is iemand pas echt ter wereld gekomen als hij als volwassene lid is van de samenleving? Ook hier hangt het antwoord af van het standpunt van de toeschouwer: Van Rijckenborgh en Steiner verschillen in het punt van waaruit ze naar het Aquarius-tijdperk kijken.

Drievoudige openbaring van de spirituele impuls


Om dit uit te leggen is het belangrijk om te weten dat de impulsen van het Aquarius-tijdperk invloeden zijn vanuit de kosmos. De mens reageert hierop op drie manieren: met geest, ziel en lichaam. Alles wat iemand beweegt, begint in de geest. De impuls van Aquarius wordt voor het eerst uitgedrukt in het collectief van de mensheid als een idee. Het blijft voorlopig abstract, zonder emotie of energie. In dit stadium wordt er over het idee nagedacht, erover gesproken, geschreven.
Sommige mensen zijn pioniers en reageren direct op de impulsen, anderen nemen ze pas met vertraging waar, ze zijn meer geneigd tot de oude ideeën. Als een idee in de loop van de tijd sterk genoeg is geworden, openbaart het zich op zielsniveau. De mens maakt zich het idee eigen, bezielt het en vult het met leven. Dit maakt het dynamischer. Het idee wordt geleidelijk de bepalende factor in het leven van mensen. Dan volgt de derde stap: de persoon handelt. Hij gebruikt zijn wil en begint met volledig bewustzijn het idee te realiseren, hij zet de spirituele impuls om in actie. Tot dan later een nieuwe impuls komt en al het oude door elkaar loopt.


Heeft de Aquarius-impuls onze tijd bereikt?


Iedereen die de samenleving waarin hij leeft onderzoekt ten aanzien van de drie stadia van de realisatie van de spirituele impuls uit het Aquarius-tijdperk, zal tot verschillende conclusies komen. Er kan echter worden gesteld dat het pad van de spirituele impuls veel tijd nodig heeft om tot volledig openbaring in het handelen van de mensen te komen. Eeuwen gaan hier voorbij. Dit is ook de reden voor de verschillende manieren van kijken naar het begin van het Aquarius-tijdperk bij Steiner en van Rijckenborgh.
De eerste impuls wordt uitgezonden wanneer de eerste ster van Aquarius de horizon nadert, net zoals de zon zijn licht vooruit stuurt voordat hij boven de horizon opkomt. Dat is de situatie die van Rijckenborgh met het jaar 1908 aanduidt. In 1968 begonnen de eerste groepen mensen emotioneel en spiritueel op Waterman te reageren. De hippiebeweging van die tijd is daar een uitdrukking van.


Kristallisatie van Waterman


Pas vele eeuwen later zal de culturele oogst van deze spirituele impuls tot volle openbaring komen. Het drukt zichzelf uit als een cultureel tijdperk van een mensheid die haar acties afstemt op de spirituele impuls van Aquarius. Dit is het stadium dat Steiner met het jaar 3574 in verbinding brengt. Zo bezien stelt deze tijd het hoogtepunt van de Aquarius-impuls. Maar vanuit spiritueel oogpunt bestaat ook al weer het gevaar van kristallisatie. Omdat dan het morgengloren van een nieuw sterrejaar begint, aangezien Aquarius altijd het laatste tijdperk is in de cyclus van een sterrejaar dat ongeveer 26.000 jaar duurt.


De tijd van de verandering is nu


Het proces van geleidelijke openbaring van een spirituele impuls is zowel collectief als individueel van toepassing. De mensheid als geheel doorloopt dit proces, maar dat geldt ook voor elk individueel mens. Het Aquarius-tijdperk biedt bevrijdende en spirituele mogelijkheden - van Rijckenborgh wees daar al vroeg op. Bijvoorbeeld in de jaren zestig tijdens spirituele bijeenkomsten die gedurende verschillende weekenden werden gehouden. Ze droegen de naam van het nieuwe tijdperk: de "Aquarius Conferenties". Daar legde hij uit hoe zoekende mensen moeten werken met Aquarius-straling om het bevrijdende pad te kunnen bewandelen dat hen bevrijdt van het wiel van geboorte en dood. Het is het pad dat de nieuwe ziel ertoe aanzet om opnieuw in de mens geboren te worden en haar terugleidt naar haar oorspronkelijke levensveld, het koninkrijk van God, waar zij zich verbindt met de geest.
Dit pad ligt noch in het verleden, noch in de toekomst, maar in het nu! Iedereen die naar deze bevrijding van binnenuit verlangt en voor zichzelf heeft ingezien dat de wereld met zijn cyclus van geboorte en dood niet zijn ware thuis is, kan altijd en op elk moment zijn eigen spirituele wending maken. Het Aquarius-tijdperk geeft hem daartoe “water” totaal nieuwe mogelijkheden.

 

Watermantijdperk

Het Watermantijdperk of Aquariustijdperk  is een van de twaalf grote tijdperken die telkens beginnen wanneer het lentepunt een ander sterrenbeeld van de dierenriem binnengaat.

precessie cirkelbHet lentepunt is, het moment (nu 21 maart)   waarop de zon staat bij de voorjaarsequinox (Het moment waarop de dag en de nacht even lang duren)

Het lentepunt verschuift in tegengestelde richting van de volgorde van de dierenriem gedurende een jaar langs de sterrenbeelden van de dierenriem, een verschijnsel dat recessie van het lentepunt wordt genoemd. Deze cyclus wordt veroorzaakt door de precessie van de aardas: De aardas maakt als het topje van een tol in ongeveer 25 920 jaar een cirkel, waarbij het lentepunt elke 2160 jaar – een Kosmische of Platonische maand genoemd – door een van de dierenriemtekens gaat. De volledige cyclus van 25 920 jaar noemt men het Kosmisch Grootjaar of Platonisch Wereldjaar.

Omstreeks het begin van onze jaartelling stond het lentepunt aan het einde van Vissen en het begin van Ram, en daarna bevond het zich in Vissen. Op dit moment bevindt het zich op de grens tussen Vissen en Waterman. De eerstvolgende twee millennia zal het zich in Waterman bevinden.

aquarius Johfra

 

 

The age of Aquarius zou volgens sommige astrologen gepaard kunnen gaan met grote veranderingen op wereldschaal. De nieuwe cultuur van de Waterman zou samenhangen met scheppende individualiteit.

Waterman heerst traditioneel over elektriciteit, computers, luchtvaart, democratie, vrijheid, humaniteit, idealisten, modernisering, astrologie, zenuwaandoeningen, rebellen en opstand, waardoor op elk van deze gebieden veranderingen te verwachten zouden zijn. Andere trefwoorden en ideeën in verband met Waterman zijn non-conformiteit, filantropie, waarachtigheid, doorzettingsvermogen, menselijkheid en besluiteloosheid. Vaak beschouwen astrologen het optreden van veel van deze ontwikkelingen gedurende de laatste eeuwen als een indicatie van de nabijheid van het Watermantijdperk.


Waterman (Aquarius) is een tamelijk onopvallend sterrenbeeld aan de hemelequator. Het ligt tussen rechte klimming 20u36m en 23u54m en tussen declinatie +3° en −25°. De ecliptica loopt door Waterman, dat dus deel uitmaakt van de dierenriem. De zon staat in dit sterrenbeeld van 16 februari tot 12 maart.

 

Sterren die horen bij het sterrenbeeld Aquarius

(in volgorde van afnemende helderheid)

  • Sadalsuud (β, beta Aquarii)
  • Sadalmelik (α, alpha Aquarii)
  • Skat (δ, delta Aquarii)
  • Albali (ε, epsilon Aquarii)
  • Sadalachbia (γ, gamma Aquarii)
  • Ancha (θ, theta Aquarii)
  • Situla (κ, kappa Aquarii)
  • Gliese 876, een rode dwerg waarbij drie planeten ontdekt zijn

Bron: Wikipedia

mozaiek Aquarius Waterman sterrenbeeld

Momenteel bevinden de aarde en de mensheid zich aan het begin van het Watermantijdperk, dat 2160 jaar zal duren. De invloeden van het Vissen Tijdperk nemen snel af. In de Engelstalige video The Age of Aquarius van de Golden Rosycross uit november 2019 wordt uitgelegd wat dit voor ons betekent. De onderstaande tekst van een symposionvoordracht gaat ook in op dat onderwerp.

Wat is Aquarius?

Sinds de jaren zestig zijn er, in het algemeen gesproken, twee maatschappelijk culturele ontwikkelingen zichtbaar. Ontwikkelingen die deels tegenstrijdig zijn. Ten eerste is het sinds die tijd gewoon geworden om het eigen leven zoveel mogelijk te leven naar eigen ideeën en doelstellingen. Deze ontwikkeling begon in het begin van de zestiger jaren met het verzet tegen de maatschappelijke en de culturele normen van die tijd, met name bij jongeren, bij studenten. Het was ook de tijd van de Flower Power. In deze samenhang werd tevens een verschuiving zichtbaar van ‘kerkelijk godsdienstig beleven’ naar ‘individuele spiritualiteit’. Godsdienstigheid kan op vele verschillende wijzen worden geuit, zo werd en is nu de algemene opvatting. Sinds die tijd is het idee van het primaat van de persoonlijke vrijheid in leven en religiositeit sterker geworden. Het is nu een vanzelfsprekendheid.

In tegenstelling met deze ontwikkelingen is, ten tweede, een beweging naar ‘eenheid’ zichtbaar. Eenheid met de medemens, eenheid met de natuur, met de wereld in ruime zin, met de kosmos. Sinds de jaren zestig zijn onder andere de zorg voor het milieu, voor dieren, en voor mensenrechten vanzelfsprekende elementen geworden in de opvattingen van nagenoeg een ieder. Evenzo is de weerstand tegen het voeren van oorlog een algemeen verschijnsel geworden.

Beide ontwikkelingen manifesteren zich in bewegingen van verschillende aard: in therapieën, in velerlei vormen van religieuze beleving, massale beoefening van de astrologie, en zo voort. En er is inmiddels een niet te overzien aantal boeken, geschriften en websites over al deze onderwerpen voorhanden. Naast, niet te vergeten, een veelheid aan cd’s met rustgevende muziek. Muziek, gecombineerd met de geluiden van dolfijnen, het geruis van bomen en andere rustgevende geluiden uit de natuur.

Bovenstaande ontwikkelingen worden wel aangeduid met de term New Age, of – met een verwijzing naar het komende tijdvak van Aquarius – ‘Aquarius’, het sterrenbeeld dat een onderdeel is van de zogenoemde dierenriem rond het zonnestelsel. Het sterrenbeeld dat al bij de Egyptenaren werd afgebeeld als een man, een jongen, die uit een kruik water giet.

Als de aarde zich in de baan voortbeweegt rond de zon, is het logisch dat soms de zon tussen de aarde en elk van de dierenriemtekens staat. Als wij daarnaar kijken, lijkt het dat de zon opkomt tegen de achtergrond van een dierenriemteken. Zoals bijvoorbeeld op 21 maart, de lente-equinox, als de lente op het noordelijke halfrond begint. De zon komt dan precies in het oosten op en dag en nacht zijn even lang.

Aanvankelijk kwam de indeling van de hemelbaan in 12 gelijke delen, door de astrologen om karteringsdoeleinden gemaakt, nagenoeg overeen met de feitelijke plaats van de sterrenbeelden. Toen was het enige verschil dat elk sterrenbeeld niet precies de ruimte van een deel van de boog van 30 graden vulde, waarin de totale hemelbaan door astrologen was verdeeld. Op lange termijn echter kwam er, door de beweging van de aardas, verandering in de samenhang tussen de door de astrologen gemaakte vaste indeling van de sterrenbeelden, en de feitelijke plaats. De aardas vertoont, onder invloed van voornamelijk de zon, immers een kleine schommeling. Daardoor loopt het lentepunt steeds iets terug langs de tekens van de dierenriem.

Die verschuiving, de precessie genoemd, betekent dus, dat het lentepunt verschuift tegen de volgorde van de tekens in naar de volgorde van de maanden. Zo komt heden ten dage op 21 maart (het begin van de astronomische lente) de zon niet meer op in Ariës, wat wij naar de vaste indeling van de dierentekens zouden verwachten, maar in Pisces. En verschuift langzaam naar Aquarius. Die verschuiving gaat met 1 graad per 72 jaar op de cirkelvormige, denkbeeldige begrenzing van het zonnestelsel.

De omtrek van een cirkel is 360 graden. Deze heeft in de astrologie dus een vaste indeling gekregen in 30 graden per teken. 30 Graden van een teken, maal 72 jaar per graad = 2160 jaar. 2160 Jaar lang komt dus de zon op, op het lentepunt, tegen de achtergrond van één teken. 12 Maal 2160 jaar = 25900 jaar. Zolang duurt een rondgang door de 12 sterrenbeelden. Deze 25900 jaar wordt wel ‘een sterrenjaar’ genoemd.

Nu is geconstateerd dat die 2160 jaar min of meer samenvallen met de opeenvolgende beschavingsperioden. Dus van ca 6 000 tot ca 4 000 jaar vóór Christus stond het lentepunt in het teken Gemini, van ca 4 000 tot ca 2 000 jaar vóór Christus in het teken Taurus, van ca 2000 tot het jaar 0 in het teken Ariës en van het jaar 0 tot heden in het teken Pisces. En nu volgt het tijdvak van het teken ‘Aquarius’. De kenmerken van de zojuist genoemde beschavingen, blijken een zekere mate van overeenkomst te vertonen met de kenmerken van de betreffende dierenriemtekens. Op basis van deze ervaring worden ook de kenmerken voor het komende Aquarius-tijdvak beschreven.

Wij zijn nu nog niet in het tijdvak van Aquarius. Aangenomen dat in het jaar 0 het tijdperk van Pisces begon, en iedere periode 2160 duurt, zal Aquarius pas in 2160 beginnen. Er zijn echter grote perioden van overlap, waarin de invloed van het ene teken afneemt, terwijl die van het andere teken juist toeneemt.

In de tak van de astrologie die zich bezighoudt met de samenhang tussen de dierenriem en de ontwikkeling van de mensheid, de wereldastrologie, worden o.a. de volgende kenmerken genoemd, zoals zij in de maatschappij in het tijdvak van Aquarius zichtbaar zullen worden.

Positief:

  • saamhorigheid;
  • eenvoud;
  • geestelijke vrijheid: het besef dat de mens in zichzelf de basis voor het geloof moet zoeken;
  • gerichtheid op geestelijke waarden en het stellen van geestelijke waarden boven materiële waarden.

Maar er zijn ook de negatieve kanten:

  • fanatisme in het bevestigen van de eigen ideeën, vooral van de eigen visie en ideeën uitgaan;
  • het afdwingen van eenheid;
  • onvoorspelbaarheid in de maatschappelijke ontwikkelingen, verwarring; opstandigheid.

Een vergelijking van de kenmerken van de twee zoëven genoemde ontwikkelingen in de jaren zestig: ‘het primaat van de persoonlijke vrijheid in leven en religiositeit’ en ‘eenheid’ met enkele kenmerken van het sterrenbeeld Aquarius, laat zien, dat de mensheid kennelijk reeds de eerste invloeden ondergaat van dat sterrenbeeld. Waarbij wij hierbij binnen dit kader voorbijgaan aan het feit dat de invloeden van het sterrenbeeld Aquarius samengaan met de invloeden van enkele andere sterrenbeelden.

Volledigheidshalve moet bij de zoëven genoemde conclusie nog worden opgemerkt, dat sinds de zestiger jaren de economische ontwikkeling in het Westen zodanig was en is, dat jongeren de mogelijkheden hadden, c.q. hebben, om als ‘hippie’ voor korte of langere tijd door het leven te gaan zonder om te komen van de honger. Evenzo is de oorlog in Vietnam van grote invloed geweest op de opvatting dat het kenmerk ‘eenheid’ van het teken Aquarius, o.a. betekent: begrip voor elkaar, sympathie voor elkaar en dus vrede.

Maar ook als men hiermee rekening houdt, zijn onmiskenbaar de eerste tekenen van het sterrenbeeld Aquarius zichtbaar. De vraag rijst of wij deze tekenen kunnen beschouwen als een voorproefje van de signatuur van Aquarius die de komende eeuwen mens en maatschappij zal kenmerken. Om deze vraag te beantwoorden moeten wij allereerst aangeven hoe de rozenkruisers de dierenriem zien; welke betekenis zij daaraan hechten. Hoe zien de rozenkruisers de invloeden van Aquarius?

In de wijsbegeerte van de rozenkruisers komen de volgende beschrijvingen voor over de schepping, de wereld en de mensheid. Van God, de universele Geest gaan, als ware het een uitademing, alomvattende eeuwige vermogens en krachten uit.

J. van Rijckenborgh noemt deze ‘de Liefde Gods, het hoogste geluk’. Hij beschrijft de schepping in De Egyptische Oergnosis en haar Roep in het Eeuwige Nu, deel 1 als volgt:

‘De universele Liefde die van God is, zoekt gestaltenis te geven. Haar hoogste doel is wording. En uit die wording, uit de geboorte een opheffen tot zichzelve: opdat het in Liefde gewordene, het hoogste, het allerheerlijkste, en schoonste geluk in eeuwigheid zal smaken en verbreiden. En uiteindelijk zich geheel in de Liefde Gods zal verliezen, zich zal verliezen in doeleinden, die wij niet vermogen na te speuren in onze staat van zijn.’

Zo ontstond het universum met een veelheid van scheppingen, van wordingsvelden. Daarin ontstond wat rozenkruisers ‘De Wereld’ noemen, ofwel ‘de heilige Aarde’, ‘de Tuin der Goden’. ‘De Wereld’ is een ontwikkelingsveld dat stuwt tot openbaring van het grote plan Gods, van de Idee Gods die aan alle schepping ten grondslag ligt. ‘De Wereld’ is niet het doel van de Schepping, maar de ontwikkeling daarop. Ontwikkeling te begrijpen als voortdurende geboorteprocessen, die gekenmerkt worden door ontstaan, groei en omzetting in weer een nieuwe fase van ontwikkeling, dus oplossend, vernieuwend.

In de wijsbegeerte wordt dit verschijnsel ‘dialectiek’ genoemd. In De Egyptische Oergnosis en haar Roep in het Eeuwige Nu, deel 3 wordt dit als volgt omschreven:

‘Er is in De Wereld een schier oneindige verscheidenheid van vormen en lichamen, krachten en verschijnselen. De Wereld toont ze ons, lost ze weer op, en toont ze, vernieuwd, opnieuw.’

In het verleden heeft een deel van de mensheid-in-wording het Godsplan vertraagd, is in ontwikkeling afgeweken. Dit deel van de oorspronkelijke mensheid heeft door deze afwijkende ontwikkeling een andere wereld doen ontstaan. Een wereld waarin de dialectiek niet resulteert in een voortschrijdende ontwikkeling, maar elk wezen, elk verschijnsel, na het ontstaan voert tot een eindpunt. Een eindpunt zonder omzetting. Het leven is tot een cirkelgang geworden. Deze wereld is de wereld waarin wij verblijven en wij kunnen om ons heen de kenmerken van deze onheilige dialectiek vaststellen. ‘De natuur des doods is de karikatuur van de door God in De Wereld ingevoerde dialectiek.’

Zo zijn er uit een historische ontwikkeling twee levensvelden, twee universa ontstaan. De wereld die wij kennen vormt binnen De Wereld een toegesloten geheel. Binnen het plan Gods dat aan de ontwikkeling van de mensheid ten grondslag ligt, is er tussen De Wereld en onze wereld een wisselwerking; is ook de Universele Liefde in ons universum aanwezig.

Vanuit dit standpunt bezien, behoren de invloeden van de 12 sterrenbeelden van de dierenriem tot deze wereld. Elk teken, elke invloed, heeft positieve en negatieve aspecten. Kent als het ware ‘beloningen’ als wordt gehandeld volgens de potentiële mogelijkheden, en ‘straffen’ als dat wordt nagelaten. In de dagelijkse horoscoop in de krant kan iedereen dit vaststellen.

De 12 sterrenbeelden zijn de aanduidingen voor 12 verschillende macrokosmische krachten die ons universum beheersen. Het zijn de 12 goden van deze onheilige wereld; de 12 ketens waarmee de mensheid in deze wereld gevangen wordt gehouden. Deze 12 krachten vormen mede de persoonlijkheid van de mens. Zij vormen o.a. het ik-bewustzijn van de mens, het bezitsinstinct, de broederschapsidee van deze wereld, het ideaal van kracht, moed en heldendom, van levensharmonie.

De signatuur van Aquarius, zoals zoëven in grote lijnen genoemd, is dus een uitdrukking van de macrokosmische krachten van dit universum. De mens kan tot bewustzijn komen van zijn levensstaat in de onheilige dialectiek. Als wij de geschiedenis van het Pisces- en Ariës-tijdvak, voor zover voorhanden, in grote hoofdlijnen bezien, dan lezen wij over de opkomst en ondergang van volken, ideologieën en maatschappijvormen. Wij lezen over oorlogen en verwoestingen; over strijd uit wraak en vergelding, die eeuwen lang voortduren. Als wij kennis nemen van de ontwikkeling van de mensheid volgens de beschrijvingen van Rudolf Steiner, (fakkeldrager van het Rozenkruis 16) vanaf het Polaire tijdperk tot aan het begin van de Arische periode, dan krijgen wij eenzelfde beeld.

Vele sterrenjaren van 25900 jaar, zijn de microkosmoi gevoerd door de 12 tekens van de dierenriem. In al die tijdvakken hebben de microkosmoi de opkomst en ondergang van alle ontwikkelingen van mens, maatschappij en cultuur, meegemaakt. Deze ontwikkelingen hadden wel steeds een andere verschijningsvorm, maar in essentie was er geen verschil. In Prediker 1 staat dat treffend geformuleerd:

‘IJdelheid der ijdelheden. Alles is ijdelheid… Het ene geslacht gaat en het andere komt… Wat geweest is, dat zal er zijn, en wat gedaan is, dat zal gedaan worden; er is niets nieuws onder de zon.’

Het karma van elke microkosmos, en dus van de betreffende bewoner van die microkosmos, draagt de sporen van deze eonenlange ontwikkeling door de vele cycli van de 12 sterrenbeelden. Vele malen reeds is een Aquarius-tijdvak ervaren in deze cirkelgangen.

Ondanks het gegeven dat de 12 invloeden bij de onheilige dialectische wereld behoren, zal het geheel van ervaringen, opgedaan door vele cycli heen, er uiteindelijk toe leiden dat ieder mens ontvankelijk wordt voor de krachten vanuit De Wereld. Voor de Liefde, die ook in deze onheilige wereld aanwezig is. De werking van de wet van de dialectiek in onze wereld, die groei, opbreking en dood veroorzaakt, voert uiteindelijk ieder mens tot het bewustzijn, dat het essentiële doel van zijn bestaan niet gelegen kan zijn in deze karikatuur van de Ware Schepping. Zo’n mens wordt ontvankelijk voor de krachten vanuit De Wereld.

De Heilige Geest werkt in en door de 12 tekens

J. van Rijckenborgh beschrijft in De Apocalyps van de Nieuwe Tijd dat door en in elk van de 12 sterrenbeelden ook de zeven krachten van de Heilige Geest werkzaam zijn. In elk tijdvak van de 12 sterrenbeelden komen die zeven krachten steeds opnieuw tot de mensheid.

‘Dit genezende etherische lichaam der zeven krachten, uitgaande van de twaalf broeders, de twaalf tekenen van de zodiak, daalt nu wederom in onze tijd tot ons af en raakt ons aan, wil ons redden.Wil ons, minst genomen, van dienst zijn.’

In elk tijdvak zijn die zeven krachten in hun werking verschillend van die in het voorgaande tijdvak. Bovendien neemt het vermogen van die Lichtkracht toe in elk volgend tijdvak. Een toename die uiteindelijk in de verre toekomst tot een toppunt van Lichtkracht zal voeren. Deze zeven krachten, die zich in elk tijdvak steeds opnieuw openbaren, stuwen deze wereld en mensheid tot het herstel van de oorspronkelijke dialectiek, van De Wereld. Deze zevenkracht komt in het Aquarius-tijdvak weer opnieuw tot wereld en mensheid, met grotere intensiteit en verschillend in werking ten opzichte van het tijdvak Pisces.

Dat er sprake is van zeven krachten heeft betrekking op het feit dat De Wereld zevenvoudig is, zoals ook de oorspronkelijke Mens. Er is dus een zevenvoudig proces van herstel voor mens en wereld.

Wat is de Heilige Geest?

Wat wordt bedoeld met Heilige Geest? In Het Nieuwe Teken (hoofdstuk VI), wordt dit op de volgende wijze uitgelegd. Het feit dat de onheilige schepping omgeven en doortrokken is van de goddelijke allesomvattende schepping, heeft tot gevolg dat daar een zekere invloed van uitgaat in de onheilige schepping, in onze wereld. ‘Daarom wordt er gezegd dat het fundamentele Licht Gods straalt over alles en allen.’

Licht is energie, is kracht. Van het fundamentele Licht Gods gaan twee werkzaamheden uit. Ten eerste een bewustzijn-activerende werkzaamheid en ten tweede een regenererende werkzaamheid. Het Licht verontrust alles, wat zich als duisternis tot dat Licht verhoudt. Het activeert tot het ontdekken van wat is en wat moet zijn. Het geeft het besef van zondigheid. Dat Licht, die energie, wil ook de mens tot nieuw regenererend handelen voeren. De mens die het verschil ervaart tussen het Licht en de duisternis waarin hij verkeert, wordt de mogelijkheid gegeven, de genade, om door het Licht, de Energie, te worden teruggevoerd naar De Wereld. Van Rijckenborgh noemt het ‘de genade der verzoening’. Deze uitleg wordt door de schrijver als volgt samengevat:

‘Zo bemerkt u …dat de aanwezigheid van drie aanzichten, drie krachten of drie personen in de godheid, op een vanzelfsprekende straal- of krachtwerking steunt. Het behoeft nu geen aanleiding te geven tot misverstand, wanneer wij de fundamentele stroming aanduiden met de Vader, de activerende stroming met de Zoon en de regenererende stroming met de Heilige Geest.’

De ontvankelijkheid van de mens voor de Heilige Geest is derhalve afhankelijk van het bewustzijn dat hij heeft van het fundamentele verschil tussen de goddelijke Schepping, de goddelijke Liefde enerzijds, en de levensstaat van de mens in de wereld van de onheilige dialectiek anderzijds. In een tekst van Catharose de Petri in Het Zegel der Vernieuwing wordt dit verder verduidelijkt. Zij schrijft onder andere het volgende:

‘De Geest is het wezen van de Gnosis, de essentie van het Onbeweeglijk Koninkrijk, de Krachtstof van het Nieuwe Leven. Er is een wijde kloof, geschapen door puurheid en oneindig vibratieverschil tussen die goddelijke Geest en het bewustzijnsbeginsel waaruit wij als dialectische mens leven. Nu kan de essentie van het Oorspronkelijke Leven zich aan een mens mededelen, wanneer deze mens innerlijk, fundamenteel en structureel de weg daartoe in zijn microkosmos vrijmaakt met het volkomen gerichte en al het andere buitensluitende doel, namelijk: de mensheid te dienen in Gnosisdienst, geheel en volkomen. Dan valt de Geest op een mens en deze Geest wordt dan de Heilige Geest, de Heiligende Genezende Geest.’

Het antwoord op de werking van de Heilige Geest

Om de mensheid op de komende tijd voor te bereiden werden in het begin van de 17de eeuw door de Broederschap van het Rozenkruis drie teksten gepubliceerd. De Fama Fraternitatis van 1614 en de Confessio Fraternitatis van 1615, vormen tezamen met De Alchemische Bruiloft van C.R.C. van 1616, het geestelijk testament van de Broederschap van het Rozenkruis. Het zijn drie geschriften die in hun samenhang de mens de weg wijzen om op de juiste wijze te reageren op de komende, hernieuwde aanwezigheid van de kracht van de Heilige Geest. Het verloop van het sterrenjaar is voorspelbaar, evenzo het verloop van een tijdvak. Daarom gebruikten de rozenkruisers al in 1614 de aanduiding ‘de nieuwe tijd’.

Om antwoord te kunnen geven op de komende, hernieuwde aanwezigheid van de Heilige Geest, is kennis, is inzicht nodig. Kennis over de plaats van de dialectische mens en de dialectische wereld in de schepping. Maar kennis alleen is niet voldoende. Deze moet ook worden toegepast, beleden. Als resultante daarvan zal dan het proces van regeneratie door de Heilige Geest mogelijk worden. Deze drie elementen vinden wij terug in de teksten van het geestelijk testament van de rozenkruisers: in de Fama de kennis, in de Confessio het belijden en in de Alchemische Bruiloft het proces van regeneratie.

In de inleiding op zijn verklaring van de Fama Fraternitatis schrijft Van Rijckenborgh dat ‘de sloten van het boek der mysteriën geopend worden, teneinde de Oude Waarheid onbevlekt te kunnen geven aan hen die het waard zijn, in een tijd waarin deze Waarheid als Kracht kan worden beleefd.’

Wij citeren uit het begin van de Fama Fraternitatis een deel van de eerste alinea.

‘Nadat de alleen-wijze en genadige God in deze laatste tijden Zijn Genade en Goedheid zo rijkelijk over het menselijke geslacht heeft uitgegoten, dat zich het inzicht zowel aangaande Zijn Zoon als met betrekking tot de Natuur meer en meer verdiept heeft, mogen wij terecht gewagen van een gelukkige tijd … opdat toch uiteindelijk de mens zijn adeldom en heerlijkheid zou verstaan, en inzien om welke reden hij microkosmos genoemd wordt en hoever zijn Kunst in de Natuur reikt.’

Twee elementen uit de eerste alinea willen wij onder uw aandacht brengen ter verklaring van het begrip Kennis, namelijk:

  • dat het inzicht over Zijn Zoon, de Christus, meer en meer verdiept is;
  • dat de mens zijn adeldom zou begrijpen en waarom hij microkosmos wordt genoemd.

De Fama begint met de genade en goedheid die over de mensheid nu reeds, en in de komende tijd, zal worden uitgestort. Hierdoor zal het Inzicht meer en meer worden verdiept over Zijn Zoon. Dit inzicht ontvangen vraagt uiteraard een ontvankelijkheid van de mens. Een affiniteit met de krachten van genade en goedheid. Een ontvankelijkheid, die door de activerende werking van het fundamentele licht Gods is ontstaan, als resultaat van het ervaren verschil tussen wat de mens is en wat hij zou moeten zijn.

Dit inzicht, deze kennis wordt in de Fama niet wijsgerig uiteengezet. Er is sprake van een ‘inzicht dat meer en meer zal worden verdiept’. Er is sprake van een groei in inzicht, en omdat ieder mens door de activerende werking van het fundamentele licht Gods, de werking van de Christuskracht, naar zijn staat van zijn wordt aangeraakt en bewust wordt, is dit inzicht ook zeer persoonlijk. De bron zal bij allen gelijk zijn, namelijk de Christuskracht die in het hart van de mens ontvangen wordt. Geen inzicht van het hoofd, maar inzicht middels de zielekern van de microkosmos die samenvalt met het lichamelijke hart. De mens wordt zich bewust van zijn adeldom, geroepen te zijn om de microkosmos terug te voeren naar De Wereld, naar de Heilige Aarde.

De ware zoeker, de mens met de werkzaam geworden kern van de microkosmos in het hart, wordt nu en in de komende tijd krachtiger dan ooit met de genade en goedheid verbonden en ervaart daardoor een groeiend inzicht ‘waartoe hij krachtens de in hem geplante Godskrachten in staat is’.

De ware signatuur van Aquarius

De activerende werking van de liefde Gods, die in het hart van de mens zijn plaats vindt, de Christuskracht, is een universele kracht. Een kracht die allen omvat. De mens die op basis daarvan leeft, tracht te leven, voelt zich op een absoluut onpersoonlijke wijze verbonden met allen, met alle levensverschijnselen in deze wereld. De kennis en het inzicht die ontstaan, zijn daarom van zeer uitzonderlijke aard. Zij voeren tot een levensstijl, een toepassen, een belijden die volkomen christelijk zijn.

In de verklaring op de Fama Fraternitatis schrijft Van Rijckenborgh hierover het volgende:

Het christendom leert: zichzelf verliezen in dienst van allen! “Hij die zijn leven zal willen verliezen om Mijnentwil, die zal het behouden”. Dat is het grote geheim van het christendom. …Als ge een rein lichaam wenst, dan kunt ge niet volstaan met zuiverheid van voeding en behandeling, en ge kunt ook niet volstaan met zuiverheid van gedachten. …Het christendom gaat een stapje verder. Het Westen leert: ge kunt pas rein zijn als uw omgeving rein is, als uw land rein is, als de wereld rein is. Beseft de gebondenheid van het individuele aan het collectieve, van de ene mens aan alle mensen. Alle vordering, alle hemelbesef, is uitgesloten en misdadige mystificatie, als we dat uit het oog verliezen. Alle vordering is uitgesloten zonder wereldvernieuwing, zonder wereldverlossing dóór mensen, vóór mensen.’

Dit dienen is het antwoord op de Heilige Geest. Dit is voor de rozenkruisers de ware signatuur van Aquarius! Het komende Aquarius tijdvak biedt de mensheid de mogelijkheid om geheel zelfstandig te kiezen. Te kiezen om ofwel deel uit te maken van de ontwikkelingen volgens de kenmerken van de macrokosmische invloeden van Aquarius, dan wel zich voor te bereiden voor de regenererende mogelijkheden van de Heilige Geest die wereld en mensheid opnieuw naderen.

Bron: 400 jaar Rozenkruis – de taal van Aquarius, symposionreeks 11

 

Dit artikel komt van "Spirituele teksten".